تقسيم بندي هاي منطقه اي ميانه (همراه با نقشه شهر میانه)

ميانه ، با داشتن بيش از 400 آبادي بعنوان يك شهر پرتراكم از نظر آبادي محسوب مي گردد. ارائه خدمات و امكانات به اين تعداد زياد آباديها با آن فاصله 60ـ50 كيلومتري زماني سخت مي شود كه راههاي كوهستاني و حتي غيرشوسه اي تعدادي از اين آبادي ها را در نظر داشته باشيم. اين امر محقق و ميسر نمي شود مگر با يك همت ملي. اگر براي راه اندازي متروي تهران به اسم پروژه ملي ميلياردها تومن از بودجه كشوري خرج مي كنند ، پس بودجه فرمانداري ، شهرداري ، بخشداري و دهداري هاي ميانه نيز بايد با شهرهاي كم تراكم و سبك متفاوت باشد. توجيه اين خواسته براي مسئولين بلندپايه نبايد خيلي سخت باشد.

آبادي هاي ميانه توسط 4 بخش و 17 دهستان اداره مي شود. چند شهر اقماري نيز در بخشهاي مختلف ايجاد شده است كه هر كدام شهردار دارند. اين شهرها طبق قانون جمعيت بالاي 000/10 نفر دارند و مجموعاً 704 شهر در كشور را شامل مي شوند كه از اين تعداد ، 4 شهر متعلق به شهرستان ميانه است كه عبارتند از: شهر ميانه ، شهر ترك ، شهر آغكند و شهر تركمنچاي.

با توجه به جمعيت 130 هزار نفري روستانشين شهرستان ميانه و تعداد 403 آبادي اين شهرستان ، ميانگين روستانشيني آباديهاي ميانه 322 نفر مي شود كه با احتساب ميانگين 5 نفر براي هر خانوار روستائي ، از نظر خانواري ميانگين روستانشيني در اين شهرستان ‏، 64 خانوار براي هر آبادي است.

جدول زير ، بخشهاي ميانه ، دهستانهاي وابسته به بخشها و همچنين آباديهاي تحت نظر اين دهستانها را يكجا نشان مي دهد. آبادي ها ، پايه و اساس تقسيمبندي هاي كشوري هستند.

بخشهاي مركزي ، تركمنچاي ، كندوان ، كاغذكنان هر كدام بترتيب داراي 7 ، 4 ، 3 ، 3 دهستان هستند كه مجموعاً 17 دهستان را تشكيل مي دهند. مجموع مساحت حومه ميانه(غير از شهر ميانه) ، مساحتي معادل با 5/4477 كيلومترمربع را تشكيل مي دهند كه برابر با 80 درصد مساحت كل شهرستان است. به عبارتي ، شهر ميانه تنها 20 درصد از مساحت شهرستان را پوشانده است.

241 روستاي ميانه داراي برق هستند. 104 روستاي ساكن برق ندارند كه 35 روستاي آن بالاي 20 خانوار است. تعداد آباديهاي هر كدام از بخشها و خالي يا ساكن بودن آنها به قرار زير است:

برای مشاهده نقشه شهر میانه کلیک کنید.نقشه

اطلاعات تفكيكي بخشهاي شهرستان ميانه

 

كل تركمنچاي كاغذكنان كندوان مركزي نام بخش
5578 1052 1111 1244 2170 وسعت
353 57 74 88 134 آبادي ساكن
50 8 7 9 26 آبادي خالي
403 65 81 97 160 كل آبادي ها
 

 

 جدول بخشها ، شهرها ، دهستانها و آبادي هاي شهرستان ميانه

 

آبادي هاي وابسته دهستان بخش
آبك ، آغچا دربند ، آغورن ، بيگ بولاغي ، پورسوقلو ، شور تزه كند ، جعفرآباد ، قارلانقو حاصار ، خطب ، داش بولاق ، داش كسن ، سيه كمر ، قيزيلجا قيشلاغي ، گوللوجه اسلام ، قارامانلي ، قورقان ، شورجا قاسيم ، قاسيم دره ، قزولي ، قاراجا قايا ، قالاجيق الفلو ، قيليچجي ، گونلي اوچ تپه شرقي(پورسوقلو) مركزي (ميانه)
آچاچي ، آغچا قيشلاق ، ارباط ، اسلام آباد ، گلن گئدر ، ديزگوين ، سبيز ، شهيدلي ، فرهي ، قواق عميلر ، كوللوجه خالصه ، گرده لاين قافلانكوه غربي(آچاچي)
آغجا مشهد ، اؤرتولو ، ايده لي ، بوداق بيگ ، چاي تالوار ، كرمه ، خان يوردو ، زرده مليك ، زرنق ، سوموكلو ، طوق ، آغيل ، قاراجا ، قارا بولاق ، قارا زيارت ، داغ يئنگ آباد ، يئددي بولاق ، گوللوجه يئددي بولاق ، قيويرجاق ، كنگاور ، كولا ، گلبوس كوله بوز شرقي(چولاقلي)
آغ توره ، آغ دره ، آلله داد ، باشماق ، تالوار بولاغي ، تئليم كندي ، چيخميز ، خلفه كمال ، درين دره ، دميرچي ، دوزنه ، زيريشلي ، عجمي كوله بوز ، قواق (آش.) ، قواق (يوخ.) ، كريم آباد كوله بوز غربي(باشماق)
شيخ درآباد ، اميرآباد ، كوركچي ، چاي يئنگ آباد شيخ درآباد(شيخ درآباد)
ارس ، بولانليق ،حلاج (آش.ـ يوخ.) ، دادلي ، ساري كند ، شوكورچو ، توغاي ، قالليجا ، قارا آور ، قويجاق ، قويلار ، كهريز ، گؤبرچينلي قيزيل اوزن(قويجاق)
باتلاق ، پاورس ، حسن خاني باغي ، دول قيشلاغي ، كوهبان ، گاواني ، وهيل ، داوند ، وليين ، هشي آباد ، اوستور ، اميرآباد ، داغ دره سي ، برنليق (آش. ـ يوخ.) ، بنيادآباد ، بيرون ، خوبستان ، تازه كند ديوانليق ، توپ قارا ، چيتاب آغا كريم ، چيتاب حسين خان ، چيركينلي ، دؤرد ائولي ، خلفه باغي ، قارلانقوي مامان ، دوره داشي ، زيناري ، ساوج بولاق ، علي قيشلاغي ، وگنده ، همپا ، مامان ،گوندوغدو،وردوق،كوهستانق ، ميروشين ، يئنگي كند ، يئله قارشي گرمه جنوبي(گوندوغدو)
آت دره سي ، اؤرنجك ، تركمنچاي ، خواجه غياث ، سلطان احمدلي ، كرده ده ، كوسالار (آش. ـ يوخ.) ، ورزقان بروانان مركزي(تركمنچاي) تركمنچاي (تركمنچاي)
سوما(آش. ـ يوخ.) ، ايشنار، برزليق ، بلوكان، چوپوقلو، چاناق بولاق ، حامسي ، دستجرد ، قارا تپه ، قيشلاق برزليق ، گاوينه رود ، ورنكئش ، نوداليق بروانان شرقي(سوما يوخ.)
غريب دوست ، يئنگجه ، گؤي دره ، آلا تيمور ، باشسيز ، بالسين شريف آباد ، بجوان ، بقرآباد ، بولفه تيمور ، شيخ احمدلي ، ملاحاجي ، كلهر ، بيجرلي ، تنديرلي ، جئيران بولاق ، سانيان (آش.) ، سرخه گاو ، سئوينج (آش. ـ يوخ.) ، يالقوز آغاج ، مهمان دوست ، قاراجا قايا بروانان غربي(غريب دوست)
شيخ صفي ، خاتون آباد ، بيات (آش.) ، رضاخانلو (آش.) ، شال ، شيخ طبق ، ناوليق ، طاووسلو ، عبدالرحمنلي ، قاباق تپه ، قالاجيق نجفقلي خان ، كسجين ، كللوجه غمي اوچ تپه غربي(خاتون آباد)
استانجين ، اندرود (آش. ـ يوخ.) ، باش بولاق ، بوداقلي ، حاجي محمودلو ، حاجي مير ، خيرآباد ، دويج ، مهدي باكري ، سو دره ، سليمان قيشلاق ، شيخلر ، شيرين بولاق ، توين ، قارا آغاجلي ، قارا قانلو ، گول تپه خيرآباد ، مينديجين ، ولستان ، يان بولاق ، يئنگي كندي ، قاضيلي ، قيزيلجا كاغذكنان مركزي(!) كاغذكنان (آغكند)
قارا بولاق ، ابابين ، احمدآباد خانليق ، اؤللوجه ، برانقار ، تازه كند ، توختاميشلي ، خلف ، خيردا بولاق ، رشيدآباد ، سورق ، سهل آباد ، شاه علي بيگلي ، قاراب (آش. ـ يوخ.) ، قشلاق ، قلعه آسلان ، قلعه سنگي ، قوچقار ، كليان ، كنجين ، كهورين ، گل گلاب ، قورجق ، ماوي ، زرنجين كاغذكنان شمالي(قارا بولاق)
چولاقلي ، قاضي كندي ، للـه لي ، آي دمير ، احمدآباد گروس ، افشار ، بادلي ، باغچي قاز (آش. ـ يوخ.)، نوروز آباد ، گوللوجه ، جامال آباد ، چولاقلي ، حسن آباد ، سليمانلي ، قارا حاجيلي ، قيزيل بولاق ، قوشا بولاق ، گول تپه حسن آباد قافلانكوه شرقي(چولاقلي)
ترك ، هينديلان ، نئشلانده ، كئه ، كندوان ، كزرج ، قيشلاق سيف الدين ، آوين مسجدلو ، آيديگؤز ، افضل ، ايلانجاليق ، بالليجا ، بناروان ، تازه كند پروچ ، نشيق ، گنديك ، مئي هاوا ، مونق ، ترناب ، جهنديز ، چرور ، چشمه كش ، حاجي همتلي ، ميدان داغي حاصار ، قارا حاجيلو (آش. ـ يوخ.) ، قاراجا ميدان داغي ، فينديقلي ، خانقاه ، ديزج ، زاويه ، زرنكئش ، سرخه حاصار ، صومعه كبودين ، تارون ، علي بيگلي ، گمين كندوان(ترك) كندوان (ترك)
ملك ، آرموداق ، اكبرآباد ، بسيط ، حاجي يوسف (آش. ـ يوخ.) ، حاجي خليل ، ذاكر ، طوين ، قارا قايا ، ليوانلي ، قيزيل ياتاق ، كلكش ، كله گاه ، يئددي بولاق ، يئنگجه ، يئنگجه دليكانلي ، برزق ، تجره ، يال قيشلاغي ، توشمانلي ، خناوند ، دلي قيز ، سنقرآباد ، سوين ، سييدلر ، سيه منصور ، نئي باغي ، سوتي گرمه شمالي(آرموداق)
اونليق ، ايشله ، ائيوره ، بالسين ، اورنجق ، بولانيج، تجره چاي ، چينار، خلفه لي ، خوجاده ، ديشاب ، شيويار، قاراخاني ، قيشلاق سلماني ، قيشلاق سوپورگه لي ، موسي بيگلي ، كسلان ، كلاله ، گاوليق ، نئق آباد ، نودوزاق ، ونجان ، چرن تيرچاي(!)

 

جدول زير کارنامه سکونتي آباديهاي شهرستان ميانه را در طول 20 سال نشان مي دهد. از همين جدول ساده ، نتايج خيلي بزرگي مي توان استنتاج کرد که بعضي از اين نتايج ، قابل پيش بيني بوده و معقول مي باشند. اين جدول به وضوح بيان مي کند که در طول 20 سال در روستاهاي اين شهرستان:

  تخليه روستاها سرعت فوق العاده اي گرفته است.

  آباديهاي بزرگ (بالاي 300 خانوار) بخاطر امكانات بهتر پايدار بوده اند.

آباديهاي زير 20 خانوار نسبت به سال 1355 در هر 10 سال تقريباً يك برابر اضافه شده است. دليل آنرا مي توان به افزايش درآمدهاي كشاورزي و مشكلات يافتن كار در شهر دانست.

  آباديهاي بين20 تا100 خانوار در نوسان بوده و نهايتاً تغيير چنداني نداشته اند.

آباديهاي بين 100 تا 300 خانوار بسرعت كاهش يافته اند. اين نوع آباديها نه چنانند كه امكانات كامل داشته باشند و نه آنقدر كوچك هستند كه به عدم وجود امكانات راضي باشند.

  بيش از 80% آباديها كمتر از 100 خانوار هستند و فقط 3% آباديهاي ميانه بالاي 300 خانوار هستند.

شهرستان در یک نگاه میانه (شهر صبا)

میانه در جنوب شرقی استان آذربایجان شرقی قرار دارد و به عنوان دروازه آذربایجان شناخته می شود و با شهرستانهای زنجان، سراب، خلخال، بستان آباد و هشترود همسایه می باشد.
ارتفاع شهرستان میانه از سطح دریا 1100 متر و مساحت شهرستان 5590 کیلومتر می باشد.

جمعیت شهرستان میانه بالغ بر 207.758 نفر است که 24/6% از کل جمعیت استان آذربایجانشرقی را در 42.236 خانوار جای داده است که از این تعداد 84.141 نفر در شهرها در قالب 18.018 خانوار شهری و 123.617 نفر در روستاها در قالب 24.218 خانوار روستایی بسر می برند. شهرستان میانه با وسعتی معادل 5595 کیلومتر مربع در جنوب شرقی استان در مسیر راه ترانزیت بین المللی تهران، تبریز و اروپا و مسیر راه آهن تهران، زنجان، میانه، تبریز، جلفا و ترکیه قرار گرفته که 29/12% از کل وسعت استان را به خود اختصاص داده و وسیع ترین شهرستان بشمار می رود. بدین لحاظ بعد از شهرستان تبریز دارای بیشترین نماینده در مجلس شورای اسلامی می باشد. این شهرستان از 4 بخش (کاغدکنان ، کندوان ، ترکمانچای و مرکزی) همچنین 17 دهستان که شامل 350 روستای دارای سکنه و 54 روستای خالی از سکنه می باشد تشکیل گردیده است.

پیشینه و قدمت تاریخی میانه

پیشینه و سابقه تاریخی شهر ستان میانه به دهها سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد و بعضی نوشته ها سابقه تاریخی میانه را تا 720 سال پیش از میلاد نیز نقل می کنند.
وجود کتیبه های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره های پیش از تشکیل دولت ماد می رساند.
در پی حفاریهایی که در سال 1352 شمسی در یکی از قریه های اطراف میانه به نام آرموداق انجام گرفت یک مجسمه سفالین مربوط به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس اداره باستان شناسی وقت به موزه باستانشناسی تبریز منتقل گردید.
در کتابهای تاریخی و سفرنامه های جهانگردان نام این شهرستان را میانج ثبت کرده اند. چون این شهرستان به نوشته برخی، پیش از میلاد مسیح در خط مرزی دو سرزمین ماد و پارت قرار گرفته بود و هم اکنون نیز در وسط مراغه و تبریز قرار دارد و مانند زیاویه یک مثلث در میان آنها جای گرفته است و یا اینکه چون بین دو شهر زنجان و تبریز واقع گردیده این نام را انتخاب کرده اند. با این حال شهرستان میانه در قرنهای هفتم و هشتم هجری علاوه بر میانج نام دیگری چون "گرمرود" داشته و در برخی از کتابهای آن زمان برای شناسایی آن از هر دو نام ( گرمرود و میانه ) استفاده شده است.پیشینه و قدمت تاریخی میانه

پیشینه و سابقه تاریخی شهر ستان میانه به دهها سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد و بعضی نوشته ها سابقه تاریخی میانه را تا 720 سال پیش از میلاد نیز نقل می کنند.
وجود کتیبه های آشوری و اورارتویی در بعضی مناطق آذربایجان و کشف آثار باستانی و مجسمه های سفالین در شهرستان میانه، قدمت تاریخی آن را به دوره های پیش از تشکیل دولت ماد می رساند.
در پی حفاریهایی که در سال 1352 شمسی در یکی از قریه های اطراف میانه به نام آرموداق انجام گرفت یک مجسمه سفالین مربوط به دوره ساسانیان کشف شد. این تندیس توسط رئیس اداره باستان شناسی وقت به موزه باستانشناسی تبریز منتقل گردید.
در کتابهای تاریخی و سفرنامه های جهانگردان نام این شهرستان را میانج ثبت کرده اند. چون این شهرستان به نوشته برخی، پیش از میلاد مسیح در خط مرزی دو سرزمین ماد و پارت قرار گرفته بود و هم اکنون نیز در وسط مراغه و تبریز قرار دارد و مانند زیاویه یک مثلث در میان آنها جای گرفته است و یا اینکه چون بین دو شهر زنجان و تبریز واقع گردیده این نام را انتخاب کرده اند. با این حال شهرستان میانه در قرنهای هفتم و هشتم هجری علاوه بر میانج نام دیگری چون "گرمرود" داشته و در برخی از کتابهای آن زمان برای شناسایی آن از هر دو نام ( گرمرود و میانه ) استفاده شده است.